2018/10/23 - سه شنبه 1 آبان 1397
2018/10/23 - سه شنبه 1 آبان 1397
مشروح خبر


برنامه سوم توسعه و کاهش فاصله طبقاتی شهروندان

   کمال اطهاری

پژوهشگر اقتصاد و توسعه

برنامه سوم توسعه و کاهش فاصله طبقاتی شهروندان
1397/7/10 14:43:0|print


برنامه سوم توسعه شهر تهران متفاوت‌تر برنامه‌ های گذشته تدوین شده است. با این حال شروطی لازم است تا این برنامه به صورت موفقیت آمیز اجرا شود. یکی از مهم‌ترین شروط موفقیت این برنامه این است که بخش دولتی برای اجرای برنامه به صورت هم افزار به شهرداری بپیوندد. دیگر شرط برای موفقیت ساماندهی پیوند میان ذینفعان این برنامه توسط شهرداری است. اگر این دو شرط محقق شود به طور قطع برنامه سوم توسعه شهر تهران با موفقیت اجرا خواهد شد. موفقیت در این برنامه تا حد زیادی به پشتیبانی دولت نیاز دارد . اگر این پشتیبانی انجام شود شهرداری در در جذب همدلی و همفکری بخش خصوصی و مردم موفق خواهد بود.

در این برنامه نهاد سازی مقدم بر پروژه قرار گرفته است. وقتی نهادسازی صورت نگیرد پروژه ها ابتر می‌شود. باید نهادهای جامعی را با جدیت و حوصله ایجاد کنیم چرا که نهادهای اجتماعی مهم تر از پروژه ها هستند. موضوعی که می توان با قطعیت درباره آن صحبت کرد این است که این برنامه یک قرارداد اجتماعی است که نیاز به مشارکت دارد و نه فعالیت تعدادی از نخبگان و مهندسان. معتقدیم این نهاد سازی می تواند مبنای توسعه و عدالت اجتماعی باشد.
یکی دیگر از نقاط قوت برنامه سوم توسعه شهر تهران این است این برنامه به هنگام شده و ارتقا یافته طرح جامع مسکن است که مدتها به اشتباه کنار گذاشته شده بود. چشم انداز طرح جامعه مسکن تبدیل شهر تهران به شهری دانش پایه، هوشمند و جهانی بود تا تهران به یکی از سه شهر برتر منطقه جنوب غربی آسیا تبدیل شود. ما در طول زمان مشاهده کردیم که این اهداف برای تهران صحیح و در عین حال ضرورتی ناچار بوده تا این شهر به عنوان پایتخت بتواند به عنوان الگوی توسعه در ایران حرکت کند. این الگو قرار گرفتن در واقع وظیفه شهر تهران است. خوشبختانه یکی از موفقیت های این طرح راه اندازی دوباره طرح جامع مسکن است. این مسیر، مسیر ناچاری است و از دستاوردهای جهانی هم برای تحقق این برنامه استفاده شده است. یکی از مهم‌ترین این دستاوردها مدیریت یکپارچه شهری است. موضوعی که باید به آن توجه کرد این است که در بسیاری از لوایح، مدیریت یکپارچه به مدیریت واحد تفسیر می شود . در صورتی که یکپارچی معادل هم پیوند شدن و واحد شدن به معنی یک سازمان واحد شدن است. این تفسیر نادرست در این برنامه تصحیح شده و شهرداری به عنوان دبیرخانه بخش دولتی ، خصوصی و مردم عمل می کند و وظیفه میزبانی دارد و نه فرماندهی.

کاهش فاصله طبقاتی یکی از اهداف دیگر این طرح است. رسیدن به این هدف مستلزم دو اقدام مستقیم و غیر مستقیم است. اقدامات غیر مستقیم از اهمیت بیشتری برخوردار است. مانند اقداماتی برای ایجاد اشتغال. بین سال‌های 1385 تا سال 1390 300 هزار شغل در شهر تهران از دست رفته است. تحلیلی که انجام شده نشان می‌دهد بیشتر این اتفاق مربوط به مناطق جنوبی شهر تهران است. حتی در مواردی مشاغل خانوارها در جنوب شهر از بین رفته و مشاغل خانوار در شمال شهر به جود آمده است. شاید در طی تغییراتی که در سال‌های اخیر به وجود آمده خیلی ها فکر می‌کنند تهران در حال تبدیل شدن به مراکز دانش بنیان است. برای مثال تاکسی‌های آنلاین که شغل‌های بیشتری ایجاد کرده اند نمی‌توانند دانش بنیان محسوب شوند چرا که تنها خدمات موجود را تسهیل کرده‌اند. شهر زمانی دانش بنیان خواهد شد که محیط نو آوری برای آن به وجود آورده شود. تمام تلاش دولت و شهرداری در حال حاضر باید تشکیل همین محیط نوآوری باشد.
مرحله بعدی این است که محیط نوآوری به محلات انتقال پیدا کند. باید مراکز خلاق را در سراهای محله به وجود آورد. آثار غیر مستقیم این اقدام ایجاد شغل است و برای اشتغال هم باید عدالت فضایی به وجود آورده شود. بحث عدالت فضایی تنها در مورد خدمات پایه نیست بلکه در ایجاد فضاهای خلاقانه در محله‌ها هم صادق است. یعنی ما به جای اینکه یک زمین چندهزار متری را به ایجاد مال اختصاص دهیم که هر روز فاصله اقتصادی مردم را بیشتر کند به مراکزی برای آموزش خلاقیت و نوآوری اختصاص دهیم تا مراکز اقتصادی نو پا و موفق از درون محلات رشد و پرورش پیدا کند. در نهایت برای اجرای موفق این برنامه شهروندان باید از تصمیم سازی شروع کنند و به تصمیم‌گیری برسند. وقتی یک شهر 9 میلیونی تنها 20 نماینده داشته باشد بدون شک آن نماینده پس از مدتی به قیم تبدیل خواهد شد. شهر از خرد جمعی بی نصیب خواهد ماند در حالی که بدون خرد جمعی توسعه امکان پذیر نخواهد بود.


rating
  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
کدامنیتی
کد را وارد کنید