2017/04/29 - شنبه 9 ارديبهشت 1396
2017/04/29 - شنبه 9 ارديبهشت 1396
فراخوان / همایش

 

آسمان آبی

مشروح خبر


آلودگی هوا درد بی درمان نیست

گروه حمل و نقل عمومی: معضل آلودگی هوا درد بی درمانی نیست، سخت است و آسیب رسان ، نیاز به تیغ جراحی دارد، اما لاعلاج نیست.


آلودگی هوا درد بی درمان نیست
1395/8/25 16:3:14 | print

 

معضل آلودگی هوا درد بی درمانی نیست، سخت است و آسیب رسان ، نیاز به تیغ جراحی دارد، اما لاعلاج نیست.

به نظرم مسئولان نیز همانند مردم کلافه شده اند از این داستان غم بار تکراری!

 برای ورود درست به هر مسئله ای باید "علت" را شناخت ، این موضوع با یک کار علمی توسط همکارانم در شرکت کنترل کیفیت هوای تهران به انجام رسیده " 80% آلودگی متعلق است به وسایل نقلیه"، اما شاگرد اول آلودگی نیز در این مطالعه مشخص شده ، خودروهای کاربراتوری، موتورسیکلت های کاربراتوری و خودروهای دیزل بویژه آنها که عمری بالای بیست سال دارند.

جماعتی بر روی این وسایل به ارتزاق اشتغال دارند و در این کسادی بازار کار و مشکلات معیشتی مردم کسی جرأت ورود به ماجرا را ندارد.

اما آیا برای این جماعت که هم خود در اضطرار قرار دارند و هم مردمی را به اضطرار انداخته اند فکری

 نمی شود کرد؟

آیا آنچه شهردار بارها اعلام کرده که اگر مسئولیت را تمام و کمال به شهرداری می دادند موضوع را حل

می کردم، چیزی جز تصمیم گیری قاطع و البته با لحاظ تبعات اجتماعی و حمایتی برای از چرخه خارج کردن موتورها و خودروهای کاربراتوری و دیزل های فرسوده و مستهلک بوده است؟

این موضوع با سلامت مردم و بویژه کودکان و کودکانی که قرار است به دنیا بیایند سر و کار دارد و شاید از هر چی و هر چیزی مهم تر باشد.

برای موضوعات بسیار کم اهمیت تر ، از صندوق ذخیره ارزی و چه و چه استفاده شده است. مگر حذف تمامی خودروهای کاربراتوری و دیزل های فرسوده که قانون نیز دارد چقدر خرج دارد؟ یا چقدر زمان احتیاج دارد؟آیا هزینه آن از خسارتی که به سلامت مردم وارد می شود بیشتر است؟

نباید به مترو کمک شود؟ نباید به شرکت واحد کمک شود؟

آیا واقعاً مشکل آلودگی هوا مربوط به برج های منطقه 22 است؟ شاید آلودگی اسلامشهر و کرج و ساوجبلاغ هم به همین مربوط باشد؟! چرا کسی انجام قوانین و مصوبات را در این موارد مطالبه نمی کند؟

سایه سیاست باید تا کجا بر سر موضوعات اساسی و ریشه ای جامعه سیاهی بیندازد؟

آدرس دادن های غلط باید تا کی ادامه پیدا کند؟

چرا اسقاط خودروها تمام و کمال انجام نمی شود. مگر قرار نبود به ازای هر خودرو وارداتی چهار خودرو فرسوده اسقاط شود و به ازای هر خودرو داخلی یک خودرو فرسوده؟

حداقل در تهران هر روز 600 خودرو پلاک می شود. پس حداقل ششصد و حداکثر 2400 خودرو باید روزانه اسقاط شود. غیر از این است؟

مطلب آخر هم اینکه، باید خودمان هم به خودمان رحم کنیم، خیابان های تهران ظرفیت این تعداد خودرو را ندارد، اگر می توانیم از خودرو استفاده نکنیم ، استفاده نکنیم، به خدا این به نفع همه است.

گاهی برای تا سر کوچه رفتن و خرید مختصری از بقالی یا نانوایی نیز سوار بر خودرو می شویم، این درست نیست، باور کنیم که تک تک ما نیز وظیفه و مسئولیتی داریم ، به وظیفه و مسئولیت اجتماعی خودمان در این موضوع توجه کنیم و تمام افتخارات باستانی و تاریخی خود را حداقل در اینجا و در این یک مورد به دنیا نشان دهیم.

 

مازیار حسینی

معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران

rating
  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.

نام شما
پست الکترونیک
وب سایت
عنوان
نظر
کدامنیتی
کد را وارد کنید
چند رسانه ای
یادداشت ها
طنز تلخ ٢٩ دي
یادداشتی از معاون شهردار تهران در روز هوای پاک؛
معلولان را باور کنیم
یادداشت اینستاگرامی تشکری هاشمی به مناسبت روز جهانی معلول ،
نسخه قدیم